mrt 27

Klagen of dragen?

door webredactie Levend Water | in:

Klagen of dragen?

‘Niet zo miepen!’ ‘Niet de hele tijd zeuren!’ Nu met de kinderen thuis zeg ik het maar al te vaak. Ze vervelen zich of het gaat niet zoals gewenst en dan begint het gezeur. Als ze het een middagje volhouden om te blijven zeuren, zijn Sanne en ik chagrijnig. De sfeer daalt naar onder het vriespunt.

Het is veel beter om niet te zeuren, om niet te klagen. Probeer maar gewoon vol te houden, dan houd je de moed er in. Als christenen zijn we er maar al te goed in: ‘Niet klagen, maar dragen.’ Niet alleen omdat dat fijner is voor de mensen om je heen, maar ook omdat je daarmee iets van Jezus uitstraalt, die de onze zonde droeg. Kon je Hem horen klagen aan het kruis?

Toch leert de Bijbel ook iets anders. Ik lees in deze tijd uit Job. Job is de koning van het klagen in de Bijbel. En dat is ook niet vreemd. Hij had alles en blijft over met niets. Geen bezit meer, geen vrouw meer, geen kinderen meer, geen gezondheid meer. Wat heeft hij eigenlijk nog wel? Job heeft nog drie vrienden. Drie vrienden die kapot zijn van zijn verdriet en een week lang bij hem zitten en niets weten te zeggen. Het leed is onbeschrijfelijk groot.

Maar dan beginnen ze te praten. ‘Job, wat is er mis gegaan in je leven?’ ‘Job, welke reden had God om jou te straffen?’ ‘Job, belijd je zonden aan de Heer!’ De logica van de drie vrienden is eenvoudig. Job heeft iets fout gedaan en dus straft God hem. ‘Niet klagen, maar accepteren en dragen.’

Deze theologisch maar al te menselijke constructie zie ik vandaag de dag ook vaak terug. Pak maar een christelijk georiënteerd blad en de stelling wordt besproken of het coronavirus een straf van God is. De mens heeft te veel zonde gedaan en nu straft God de mens. Misschien is het waar, maar het is ook gevaarlijk. Dit is namelijk niet onze plaats. Wij bepalen niet of iets Gods straf is. Wij zien en ervaren het leed. Dat is onze plaats. En natuurlijk heeft ook deze crisis alles met God te maken. Maar laten we niet doen alsof we exact weten wat er in God omgaat. Jobs vrienden worden erop aangesproken door God aan het eind van het boek Job. Zij hebben fout over God gesproken.

Kijk hoe Job reageert als zijn eerste vriend gesproken heeft:

(Job 6: 1-7, eigen vertaling)

En Job antwoordde:
Ik zou willen dat mijn woede gewogen werd. En mijn ellende in een weegschaal gelegd.
Want nu is het zwaarder dan het zand van de zee, daarom zijn mijn woorden ondoordacht.
Want de pijlen van de almachtige zijn in mij. Mijn geest drinkt hun woede, de verschrikkingen van God staan voor mij opgesteld.
Balkt een ezel over het gras, of loeit een stier tegen zijn voeder?
Wordt smakeloos eten gegeten zonder zout of zit er smaak aan het sap van onkruid?
Mijn persoon weigert ze aan te raken, ze zijn als een ziek makend voedsel.

Jobs woede en ellende liggen in de weegschaal. Het gewicht is zo groot dat niets er tegenop kan. Job praat daardoor ondoordacht. Hij zegt dingen die niet voortkomen uit zijn ratio. Zijn emotie is alles wat hij nog heeft. Verdriet, woede, onbegrip, teleurstelling… Het is zo veel. Vind je het gek dat Job klaagt? Job ziet gewoon geen oplossing meer.

Maar Job klaagt wel. En hij blijft het doen. Als je het lijden en de ellende ziet, zie dat het ondraaglijk is. Het is gewoon te veel! Probeer dat maar eens te wegen en op waarde te schatten. En kom dan niet aan met ‘vrome’ oplossingen. Dat is zouteloos.

De diepte van de ellende die wij ervaren door corona is anders dan die van Job. Misschien heb je persoonlijk nergens last van. Misschien zijn andere dingen veel erger voor je. De wereld is in elk geval in rep en roer. Voorkomen kan niet (meer). We moeten het ermee doen. We hebben het te dragen.

En draag dan zoals Job. Klaag! Schreeuw het uit! Het is veel, misschien wel te veel. Probeer het maar eens te dragen. En klaag maar over hoe zwaar het is.

Klagen doe je ook niet in het wilde weg. Jouw klacht heeft een adres. Ons klagen is aan God gericht en dat is maar goed ook. God is degene met de macht. Van God mogen we alles verwachten. God biedt ons redding. Als je klaagt over de ernstige dingen in het leven, wordt je op God gericht. Klagen is een geloofsuiting wanneer je het moeilijk hebt. Klagen tegen God is eigenlijk een gebed waarin je alles bij God neerlegt en hoopt op hem.

Iemand uit de gemeente zei laatst tegen me: ‘Ik wil gewoon even zeuren.’ Het moest er gewoon even uit. Ik zou iedereen willen oproepen dat ook eens te doen. Zeur maar gewoon eens tegen God. Maak maar concreet aan hem wat jou probleem is. Lukt je dat niet zelf? Pak je telefoon en bel een ander, zeg maar dat je even over iets wilt zeuren. Bel een vriend, een zus of bel mij. Gooi het er uit, wat het ook is. De klachtenlijn is geopend!

Jan Hooiveld

Comments are closed.

CGKV Levend Water Enkhuizen